ZARYS HISTORII

1955 - 2005

     Utworzenie administracyjnych form obrony cywilnej i przejęcie szkolenia oddziałów samoobrony, zmieniło cele i zadania Ligi Obrony Kraju, ukierunkowując je głównie na działalność sportową.
     V Krajowy Zjazd LOK zobowiązał instancje LOK do tworzenia klubów strzeleckich LOK i w myśl tych zaleceń w dniu 22 kwietnia 1967 roku zebranie sprawozdawczo-wyborcze Klubu Sportów Ogólnowojskowych LO przyjęło nazwę Klub Strzelectwa Sportowego Ligi Obrony Kraju w Kaliszu. Siedzibą Klubu jak i Zarządu Powiatowego LOK był lokal przy ul. Parczewskiego (później na ul. Mariańskiej 3) i od 1971 roku al. Wolności 3, a pracownikami etatowymi ZP LOK odpowiedzialnymi za działalność sportową byli: Władysław Dębowski, Leonard Filipek, Jerzy Kowalczyk, Zenon Kłopotek oraz w latach siedemdziesiatych Stanisław Majtas i Krzysztof Grzesiak.
Wybrano nowy skład Zarządu; Feliks Pietkiewicz (Prezes), Roman Ostenda (Wiceprezes), Władysław Dębowski (Sekretarz), Leonard Filipek (Kierownik Szkolenia) oraz Zbigniew Musisz i Eugeniusz Miśkiewicz (Członkowie Zarządu) oraz Komisji Rewizyjnej - Kazimierz Kasprzak (Przewodniczący) oraz Marian Dulski i Wacław Wojciechowski (członkowie).
Obok wymienionych członków władz w okresie tym aktywnie działali również jako sędziowie, instruktorzy i zawodnicy; Zenon Kłopotek, Edward Blesmanowicz, Urszula Wysocka, Teresa Witczak, Jan Kaźmierczak, Andrzej Tomczak, Barbara Woźniak, Józef Mruk, Józef Janicki, Czesław Bębel, Stanisław Tomczak, Janusz Paś, Wojciech Tomalak, Marian Litwicki.
     KSS LOK zarejestrowany został w Okręgowym Związku Strzelectwa Sportowego w Poznaniu, uczestnicząc w organizowanych imprezach okręgowych, głównie w kategorii seniorów w broni długiej i krótkiej.
     Podstawową bazą szkoleniowo-sportową była w dalszym ciągu strzelnica w Kościelnej Wsi, którą opiekował się mieszkający tam Mieczysław Szymkowiak (emerytowany podoficer LWP). Z uwagi jednak na fakt znacznego jej oddalenia od miasta i kłopotów związanych z przewozem sprzętu i osób był powodem rezygnacji z ambitnych zamierzeń szkoleniowych.
Obok małokalibrowej broni sportowej pojawia się w tym czasie również broń pneumatyczna, jednak z uwagi na swą niską jakość (Łucznik i prod. czeskiej) nadawała się jedynie do prowadzenia masowych imprez. W tym czasie treningi prowadzono w prowizorycznych warunkach - sala TKKF, siedziba ZP LOK czy OSM LOK przy ul. Kordeckiego, nie pozwalały na osiąganie znaczącego poziomu sportowego zawodników.
     W latach siedemdziesiątych przedmiotem szczególnej troski KSS LOK była wspólna inicjatywa Zarządu Powiatowego LOK i Powiatowej Rady Łowieckiej, odbudowy strzelnicy sportowej w lesie w m. Wolica k/Kalisza. Zarząd kierował czynami społecznymi członków klubu, nakładając obowiązek udziału w tym przedsięwzięciu - każdy członek 8 godz. pracy społecznej bądź 10 zł za godz. Efektem tych prac było wykonanie pod koniec lat siedemdziesiątych 9-cio stanowiskowej osi 100 metrowej (przy wydatnej pomocy zakładów pracy, aktywu LOK oraz młodzieży szkolnej miasta i powiatu kaliskiego).
Działalność sportową obejmowały: przygotowanie do Jesiennych Zawodów Strzeleckich Ziemi Kaliskiej, reprezentowanie powiatowej organizacji w imprezach kalendarza Zarządu Wojewódzkiego LOK w Poznaniu oraz całkowite przejęcie organizacji imprez strzeleckich w powiecie kaliskim. Istotną rolę odgrywały zawody klubowe, rozgrywane w różnych formach, ewoluując do ustanowienia tytułu Mistrza Klubu w roku 1974 na podstawie wyników z 4 zawodów w broni sportowej.
W roku 1973 zainaugurowano we współpracy z MKKFiT w Kaliszu szkolenie młodzieży do Igrzysk Młodzieży wykorzystując istniejącą bazę i prowadząc 20 osobową grupę (szkolenie i treningi prowadzili; Andrzej Tomczak, Roman Ostenda, Feliks Pietkiewicz, Czesław Bębel i Władysław Dębowski). Obok działalności strzeleckiej klub zaangażowany był również w organizację Spartakiad Kościuszkowskich oraz udział reprezentacji powiatu kaliskiego w trzystopniowej lidze województwa poznańskiego - plasując się w lidze B. W tych masowych imprezach brało udział w 1969 roku - 5.000 osób, natomiast w różnorodnych zawodach strzeleckich - 2.619.
     Celem zabezpieczenia kadr instruktorsko-sędziowskich w roku 1968 zorganizowano kurs kandydatów na sędziów strzelectwa sportowego (poprzez OZSS w Poznaniu) i zakończono go w 1969 roku a uprawnienia zdobyło 21 osób. Drugi kurs przeprowadzono w 1974 roku i ukończyło go 19 osób, w tym również działacze LOK spoza klubu. W tym też roku powołano powiatowe kolegium sędziów strzelectwa sportowego, którego przewodniczącym został Władysław Dębowski.
     Stan członków klubu w latach 1967 - 1975 obejmował od 40 do blisko 70 osób i był wyznacznikiem prowadzonej działalności. Przedstawiał się on w poszczególnych latach: 1967 - 40 (nowoprzyjętych 4 ), 1968 - 42 (18), 1969 - 38 (0), 1970 - 45 (8), 1971 - 46 (18), 1972 - 50 (29), 1973 - 65 (32), 1974 - 70 (48), 1975 - 70 (37).
Pewien wpływ na stan członków miała też obowiązkowa przynależność do osób posiadających broń sportową i pneumatyczną, lecz większa ich część nie brała udziału w codziennej pracy klubu. Rokrocznie stan członków był weryfikowany (głownie z powodu nie opłacania składek członkowskich).
     Ze stanem członków związane były nierozerwalnie fundusze klubu, pochodzące głownie ze składek członkowskich oraz darowizn. Wysokość składek określały zebrania ogólne członków - lecz ich egzekwowanie natrafiało na duże trudności. W latach 1962 - 1972 fundusze znajdowały się na koncie Zarządu Powiatowego LOK a od 1972 roku na własnej książeczce oszczędnościowej PKO i upoważnionymi do dysponowania byli członkowie kierownictwa Zarządu Klubu. Mając na uwadze, że od swego powstania klub mógł liczyć jedynie na własne środki - Zarząd poszukiwał innych źródeł finansowych. Jednym z nich były dochody z organizowanych imprez strzeleckich (w tym z Jesiennych Zawodów Strzeleckich) oraz z powstałych z inicjatywy Kazimierza Kasprzaka przewoźnych strzelnic pneumatycznych na terenie Kalisza. Pierwszą otworzył Kazimierz Szymczak na Wale Staromiejskim (później Henryk Sarnikowski i Henryk Grzęda) ale dochody z tego przedsięwzięcia przejął ZP LOK wspierając tylko sporadycznie działalność KSS LOK. Wysokość środków własnych miała bardzo ograniczony wymiar, pozwalający w tym okresie obok nagród na zawody, zakupić jedynie dresy i torby dla zawodników oraz lunety strzeleckie.
     W latach siedemdziesiątych do dyspozycji klubu była nowocześniejsza broń - karabinki standard Vostock SM2, pistolety sportowe Margolin, pistolety dowolne Drullov oraz pierwsze egzemplarze karabinków pneumatycznych Haenel 312 otrzymane z ZW LOK w Poznaniu. Poprawiło się również zaopatrzenie w amunicję sportową i pneumatyczną, jednak w stopniu niewystarczającym, zmuszając do jej zakupu w sklepach Jedności Łowieckiej.
     W roku 1972 wprowadzono międzypowiatowe zawody strzeleckie z broni pneumatycznej (korespondencyjne mistrzostwa woj. poznańskiego) a 4 osobowa reprezentacja klubu zajmowała;
1972 rok - Jarocin - I m-ce, 1973 rok - Pleszew - II m-ce, 1974 rok - Ostrów Wlkp. - II m-ce  1975 rok - Kalisz - I m-ce.
     Wybrany w 1967 roku Zarząd ustalił tryb działania poprzez comiesięczne swe zebrania oraz kwartalne zebrania ogólne członków, jednak po krótkim czasie odstąpiono od tej reguły zwołując zebrania zarządu według potrzeb do kwartalnych posiedzeń, natomiast zebrania ogólne raz w roku (a od 1972 roku jako podsumowanie sezonu). Obok spraw organizacyjnych Zarząd podejmował próby organizacji imprez towarzyskich jak biwak rodzinny na strzelnicy w Kościelnej Wsi (1968 rok) czy zabawa sylwestrowa - klub wodny (1972 rok), które nie dochodziły do skutku z uwagi na małe zainteresowanie członków. Pozostała więc forma honorowania członkiń klubu czekoladami  okazji Dnia Kobiet oraz udane rodzinne zawody strzeleckie na strzelnicy w Kościelnej Wsi (1975 rok).
     W omawianym okresie klub współpracował z Miejskim Komitetem Kultury Fizycznej i Turystyki - Józefem Golą, oraz  organizacjami LZS, ORMO, SKP czy START i reprezentanci kluby występowali również w barwach tych organizacji na zawodach strzeleckich.
Wydatnej pomocy udzielał klubowi Zarząd Powiatowy LOK (w skład którego wchodził Feliks Pietkiewicz i Władysław Dębowski) oraz Kierownik Ośrodka Szkolenia Motorowego LOK - Zygmunt Włodarczyk, zwłaszcza w zakresie umożliwiania odbycia treningów strzeleckich oraz w miarę potrzeb również w transporcie broni i sprzętu (instruktor Stanisław Rutkowski).

1976 - 1983

W roku 1975 utworzono województwo kaliskie i zmienione zostały struktury organizacyjne LOK; powołano w Kaliszu Zarząd Wojewódzki LOK a w roku 1976 Zarząd Miejski LOK, któremu podporządkowany był KSS LOK (siedziba klubu przeniesiona została do Ośrodka Szkolenia Kierowców i Przysposobienia Obronno-Politechnicznego LOK w Kaliszu ul. Kordeckiego.
Nastąpiła również zmiana przynależności do Okręgowego Związku Strzelectwa Sportowego w Opolu. Klub stał się z racji tradycji i poziomu sportowego główną jednostką strzelecką województwa kaliskiego zarówno w zakresie sportowym jak i organizacji imprez.
W tym czasie następują również zmiany w składzie kierownictwa Zarządu Klubu. Miejsce żelaznego prezesa Feliksa Pietkiewicza zajmuje Kazimierz Kasprzak (1977 - 1979) oraz Roman Ostenda (1979 - 1984), ale w składzie Zarządu dominować zaczynają; Czesław Bębel, Jerzy Sawczyn, Ireneusz Bęcki, Małgorzata Chmielewska (zd. Blesmanowicz) i Piotr Blesmanowicz, Andrzej i Stanisław Tomczak, Edward Blesmanowicz, którzy wspólnie z Wacławem Wojciechowskim, Władysławem Dębowskim, Jerzym Kowalczykiem, Marianem Dulskim i Stanisławem Majtasem tworzą nowy rozdział w historii klubu.
     Obok działaczy i zawodników rozpoczynało w klubie treningi ich drugie pokolenie stanowiąc kadrę klubową juniorów i juniorów młodszych: Piotr Ostenda, Małgorzata i Piotr Bębel, Piotr Tomczak, Jan  Małgorzata Dulscy, Sebastian i Dorota Sawczynowie oraz Marek Witczak, Jacek Chojnacki, Jacek Michalski, Iwona Żebrucka, Waldemar Miklas, Grzegorz i Wojciech Szymczakowie, natomiast seniorów; Stanisław Majtas, Andrzej, Stanisław i Zofia Tomczakowie, Czesław Bębel, Jerzy Perskawiec, Stefan Białek i Barbara Kordylas.
     Zarząd pracę swą oparł na cokwartalnych posiedzeniach oraz podsumowaniu sezonu sportowego odbywanych corocznie w formie zebrań sprawozdawczych w miesiącu marcu (stan ten trwał do roku 1980).
Wraz z utworzeniem Zarządu Wojewódzkiego LOK zmianie uległ system imprez sportowych. Rokrocznie przeprowadzano zawody wojewódzkie LOK z broni sportowej (głównie w Ostrowie Wlkp., Krotoszynie lub Kaliszu), oraz z broni pneumatycznej (Ostrów Wlkp.), poprzedzane mistrzostwami klubu. Ustanowiono również strefy eliminacyjne do mistrzostw Polski LOK - województwo kaliskie rywalizowało z jeleniogórskim, legnickim, leszczyńskim, opolskim, wałbrzyskim i wrocławskim (tylko zwycięski zespół kwalifikował się do zawodów centralnych). O ile zespół klubowy dominował w imprezach wojewódzkich i stanowił trzon reprezentacji województwa, to w zawodach strefowych plasował się na miejscach II, III i IV nie mogąc zakwalifikować się  omawianym okresie do imprez centralnych, mimo wielu zwycięstw indywidualnych w poszczególnych konkurencjach: Czesław, Piotr i Małgorzata Bębel  karabinek sportowy, Piotr Tomczak - pistolet szybkostrzelny czy Stanisław Tomczak - pistolet dowolny  szybkostrzelny.
     Mając na uwadze rozszerzenie kalendarza imprez inicjowano zawody między klubami strzeleckimi Kalisz - Jarocin (1977 i 1978), KWMO - LOK (1979), KSS LOK - OSSW (1979 - 1980) oraz imprez propagujących strzelectwo masowe; kierownictw zakładów pracy, na festynach Ziemi Kaliskiej, Trybuny Ludu oraz szeregu innych. Stanowiły one również formę zdobywania środków finansowych.
     Wspomniane zawody klubowe wyłaniały począwszy od 1977 roku mistrza oraz I i II wicemistrza klubu oraz najlepszego juniora (obowiązywała łączna ilość punktów kbks + psp) a od 1982 roku wprowadzono podział na broń długą i krótką (nagrodami były puchary przechodnie, nagrody rzeczowe i dyplomy.
Podstawową bazę stanowiła w dalszym ciągu strzelnica w Kościelnej Wsi, ale jej stan techniczny i postępująca dewastacja doprowadziła do zaniechania prowadzenia tam treningów, zawodów i przeniesienia się na strzelnicę  Wolicy. W 1982 roku na strzelania i treningi z broni pneumatycznej wykorzystywano okazjonalnie sale; OSK i POP LOK, WDK i TKKF.
     W latach 1975 - 1979 nastąpiła znaczna poprawa w wyposażeniu w sprzęt strzelecki poprzez przydział z ZG LOK karabinków pneumatycznych prod. NRD, zakup przez ZM LOK 3 karabinków standard Vostock URAL i pistoletów Margolin a uzyskiwane środki finansowe pozwalały na zakup lepszej amunicji, wykonanie kurtek strzeleckich, rękawic, wałków itp. Nastąpiła zmiana konkurencji strzeleckich, zamiast powszechnie stosowanej kbks 7a szkolenie prowadzono w konkurencjach regulaminu PZSS - kst i kdw 60l, kst 3x20, psp 30+30 oraz broni pneumatycznej.
     Stan członków klubu w tym okresie oscylował w granicach 55 - 85 i w poszczególnych latach przedstawiał się następująco: 1976 - 82 (nowoprzyjętych 6), 1977 - 82 (7), 1978 - 55 (11), 1979 - 60 (8), 1980 - 68 (11), 1981 - 70 (7), 1982 - 75 (14), 1983 - 116.
     Obok prowadzonej działalności strzeleckiej członkowie klubu (Władysław Dębowski, Roman Ostenda i Feliks Pietkiewicz) zajmowali się również szkoleniem młodzieży, organizacją imprez w zakresie letnich sportów obronnych (letni trójbój obronny, wielobój sztafetowy i pojedynek strzelecki), ale nie osiągali w tym zakresie znaczących sukcesów. Również prowadzone szkolenie młodzieży w ramach eliminacji do Spartakiad Młodzieży (zlecane przez MKKFiT) nie procentowało medalowymi lokatami.
Okres 1980 - 1982 związany z wydarzeniami na Wybrzeżu, przesileniami politycznymi i stanem wojennym, wpłynął paraliżująco na działalność klubu. Dokonywane deponowanie broni w magazynach LOK bądź MO uniemożliwiło prowadzenie treningów i szkolenia a odbywane zawody klubowe, zawody kalendarza ZW LOK oraz jesienne zawody strzeleckie miały bardzo ograniczony zakres. Zaniechano również posiedzeń Zarządu i dopiero na początku 1983 roku próbowano reaktywowania działalności, wykazując na koniec tego roku 116 członków (niestety jedynie figurujących w ewidencji, z których zdecydowana większość nie opłacała składek członkowskich i nie brała żadnego udziału w działalności klubu). Próbowano odtworzyć tradycję klubu powołując kronikarzy w osobach Stanisława Tomczaka i Jerzego Sawczyna. Wśród nowych członków pojawili się; Ryszard Rogacki, Henryk Kubik i Stanisław Krawczyk - późniejsi czołowi działacze i zawodnicy klubu.
     W okresie 1975 - 1983 czołowy aktyw klubu zasiadał we władzach - ZW i ZM LOK w Kaliszu: Marian Dulski, Krzysztof Grzesiak, Stefan Kaziród, Jerzy Kowalczyk, Bazyli Krakowski i Zbigniew Musisz, Roman Ostenda, Władysław Dębowski i Czesław Bębel.
     Zwiększyła się ilość odznaczeń i wyróżnień dla działaczy KSS LOK przyznawanych przez ZG i ZW LOK:
* Złota Odznaka Zasłużony Działacz LOK - 15 osób
* Srebrna Odznaka Zasłużony Działacz LOK - 20 osób
* Brązowa Odznaka Zasłużony Działacz LOK - 18 osób
* Złoty, Srebrny i Brązowy Medal za Zasługi dla LOK - 5 osób.

3. Klub Strzelectwa Sportowego Ligi Obrony Kraju BURSZTYN w Kaliszu

     Po okresie zahamowania prężnej działalności w dniu 4 stycznia 1984 roku odbyło się zebranie sprawozdawczo-wyborcze klubu, które dokonało gruntownych zmian. Starsi działacze wybrani zostali do Komisji Rewizyjnej (Roman Ostenda, Wacław Wojciechowski i Jerzy Kowalczyk), natomiast do Zarządu zostali wybrani: Zbigniew Musisz (Prezes), Czesław Bębel i Jerzy Sawczyn (Wiceprezesi), Władysław Dębowski (Skarbnik), Henryk Kubik (Sekretarz) oraz Stanisław Tomczak i Stanisław Krawczyk (Członkowie Zarządu). Na jednym z pierwszych (13 czerwca 1984 roku) posiedzeń Zarząd przyjął nową nazwę klubu - Klub Strzelectwa Sportowego Ligi Obrony Kraju BURSZTYN w Kaliszu (pomysł Stanisława Tomczaka), dokonał gruntownej weryfikacji członków (ze 116 pozostało 51) oraz przyjął regulamin klubu (projekt opracował Stanisław Tomczak). Tryb pracy Zarządu obejmował comiesięczne posiedzenia oraz roczne zebrania sprawozdawcze - ogólne członków (w miesiącu grudniu). Tematyka posiedzeń Zarządu (1984 - 12 posiedzeń, 1985 - 10, 1986 - 8) oraz działania tam wypracowane ukierunkowywały działalność klubu na sport wyczynowy. Opracowany został biuletyn do szkół ponadpodstawowych miasta Kalisza propagujący sport strzelecki i werbujący młodzież do szkolenia w klubie. Organizowano spotkania z nauczycielami PO celem wypracowania systemu poszukiwań utalentowanej młodzieży w tym zakresie.
     Podstawowym jednak tematem w 1984 roku było zabezpieczenie bazy szkoleniowo-sportowej umożliwiającej prowadzenie zajęć oraz zawodów. Zarząd Miejski LOK określił w umowie z Radą Wojewódzką PZŁ w Kaliszu zasady wykorzystania strzelnicy w Wolicy (3 dni w tygodniu) a klub podejmował próby wykonania zadaszenia na osi 50 m (projekt Jerzego Perskawca). Obok strzelnicy sportowej uzgodniono również z TKKF Majków możliwość prowadzenia treningów i zawodów z broni pneumatycznej, zdobywającej sobie coraz większą popularność. Klub dzięki pomocy ZW LOK zakupił od osób prywatnych dwa pistolety na CO₂ m-ki DAISY-1200 (1985 rok) i SMITH & WESSON prod. USA (1987 rok), które po niezbędnych przeróbkach (wymiana luf na gwintowane oraz regulowanych przyrządów celowniczych) pozwalały na osiąganie z nich wyników już na poziomie wyczynowym (np. z DAISY Ryszard Rogacki uzyskał wynik 366/400 pkt.).
Zakupiono ponadto (1987 rok) 4 pistolety MCU Margolin (szybkostrzelne), które po przeróbkach wykonanych przez Czesława Bębla i wydatnej pomocy ze strony KSO WALTER w Pabianicach, stały się pełnowartościowymi do uprawiania konkurencji Psz-2x30.
     W 1985 roku we własnym zakresie z inicjatywy i według opracowanego przez Stanisława Tomczaka projektu, wykonano obrotnicę do strzelań konkurencji Psp-30+30 oraz Psz-2x30 - część mechaniczną wykonał Czesław Bębel oraz Stanisław Krawczyk, natomiast zasilanie i sterowanie Piotr Tomczak. Obrotnica umiejscowiona została na strzelnicy w Wolicy, co pozwoliło na przeprowadzanie treningów i zawodów również w tych technicznych konkurencjach. Zaowocowało to zdecydowanym podniesieniem poziomu zawodników i pozwoliło na zdobywanie przez nich w okresie późniejszym medalowych pozycji na zawodach wyższej rangi (np. III miejsce Ryszarda Rogackiego w Mistrzostwa Polski LOK w Katowicach w konkurencji Psz-2x30).
     Dzięki zabezpieczonej bazie możliwe było prowadzenie cyklicznych treningów prowadzonych przez Czesława Bębla, Jerzego Sawczyna i Stanisława Sośnickiego (broń długa) oraz Stanisława i Andrzeja Tomczaka (broń krótka) - procentujące wzrostem poziomu sportowego, co w latach następnych doprowadziło do zdecydowanej dominacji klubu w województwie kaliskim.
Wzbogacony został kalendarz klubowych imprez strzeleckich:
* styczeń - zawody z okazji wyzwolenia miasta Kalisza (broń pneumatyczna)
* marzec - zawody klubowe (broń pneumatyczna)
* maj - rejonowa spartakiada młodzieży (broń sportowa)
* wrzesień - klubowe i międzyklubowe zawody strzeleckie woj. kaliskiego (broń sportowa),
które obok kalendarza imprez wojewódzkich LOK, pozwalały na uzyskiwanie i dalsze podnoszenie poziomu sportowego zawodników. W czerwcu 1984 roku 12 osobowy zespół klubu wziął udział w Międzywojewódzkich Zawodach Klubowych LOK w Lesznie.
     System wyłaniania Mistrza Klubu oparto na dwóch startach łącznie (z broni pneumatycznej oraz sportowej) honorowane pucharem przechodnim i nagrodami pieniężnymi, ale większe znaczenie nabierały wyniki uzyskiwane w pełnych konkurencjach PZSS na różnych zawodach - rekordy województwa oraz zdobywane normy klas sportowych nagradzano wysokimi nagrodami pieniężnymi.
W roku 1984 zdobyli je; Małgorzata Bębel (II kl. sportowa - Kst-60l), Złote Odznaki PZSS - Ryszard Rogacki (Psp-30+30), Stanisław Tomczak (Pdw-60, Psp-30+30 i Psz-2x30), Srebrne Odznaki - Elżbieta Światła (Psp-30+30), Ewa Matusiak (Psp-30+30), Piotr Tomczak (Pdw-60, Psp-30+30 i Psz-2x30), Piotr Bębel (Kst-60l) i Stanisław Krawczyk (Kst-3x20). Stanowili oni kadrę klubu w latach 1984 - 1990 wraz z; Małgorzatą Ciszak, Małgorzatą Szmagier, Dorotą i Dariuszem Olbratowskim, Wojciechem Szymczakiem, Czesławem Bęblem, Andrzejem Tomczakiem, Henrykiem Kubikiem, Jerzym Perskawcem, Stanisławem Sośnickim oraz Tomaszem Światłym.
     Zarząd klubu próbował w 1984 roku dokonać zmian w regulaminie Jesiennych Zawodów Strzeleckich Ziemi Kaliskiej w zakresie podziału na dwie konkurencje; karabinek standard oraz pistolet sportowy (dotychczas funkcjonowała łączna klasyfikacja). Wobec nie uwzględnienia tych propozycji przez ZM LOK w Kaliszu zdecydowano nie wystawiać zespołów klubowych w XXIV Zawodach (zezwolono zawodnikom na występ w innych zespołach). Jednak w roku następnym w jubileuszowych XXV zawodach (z udziałem zespołu GST Erfurt z NRD) skorzystano z sugestii klubu unowocześniając regulamin, który w ogólnym zarysie obowiązuje do dnia dzisiejszego. Pobyt zespołu GST zapoczątkował okres współpracy klubu z tą organizacją, polegający na wymianie doświadczeń oraz wyjazdach (dwukrotnie) zespołu klubowego do NRD i rewizytach w Polsce.
     Pobyt na zawodach w Lesznie oraz w NRD zrodził ideę budowy strzelnicy sportowej - w pełni spełniającej wymogi sportu wyczynowego, zlokalizowanej w centrum miasta Kalisza. Temat ten zdominował prace Zarządu, a opracowana przez Stanisława Tomczaka, Henryka Kubika, Czesława Bębla i Jerzego Perskawca) makieta i plan marzeń - służyły jako materiał poglądowy w poszukiwaniu sojuszników w realizacji tego przedsięwzięcia na różnorodnych naradach, spotkaniach z udziałem władz miasta, województwa oraz miejskimi i wojewódzkimi władzami LOK. Członkowie Zarządu poszukiwali odpowiednich miejsc, napotykano jednak każdorazowo na różnorodne bariery. Mimo ogromnego zaangażowania członków Klubu oraz Zarządu Miejskiego LOK, a zwłaszcza Prezesa Jana Ziemniaka, ciągnące się różnorodne formalności a później procesy prywatyzacyjne spowodowały upadek tej idei.
     Sprawą budowy strzelnicy próbowano zainteresować środki masowego przekazu - zwłaszcza Ziemię Kaliską umieszczając na jej łamach kilka artykułów o potrzebie jej budowy oraz popularyzujące strzelectwo sportowe. Inną formą popularyzacji miała być projektowana wystawa historii i osiągnięć klubu - proponowana w wystawach sklepowych Cepelii lub Pod filarem w kaliskim rynku. Tematem tym zajęli się Jerzy Sawczyn i Stanisław Tomczak oraz Piotr Tomczak i Stanisław Krawczyk. Zgromadzono niezbędną dokumentację i trofea. Do wystawy jednak nie doszło, bo w trakcie jej przygotowywania zagubiono większość eksponatów.
     W roku 1985 w II Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu młodzież pod nadzorem Edwarda Błotnego dokonała adaptacji strychu szkoły (przy ul. Szkolnej) na strzelnicę sportową i pneumatyczną. Prowadzone tam szkolenie młodzieży zaowocowało nawiązaniem współpracy i podpisania porozumienia między tą szkołą a KSS LOK, dokoptowując Edwarda Błotnego do składu Zarządu i powierzenie mu funkcji Wiceprezesa ds. młodzieży, a czołowi zawodnicy szkoły reprezentowali klub w imprezach strzeleckich (Monika John, Jacek Benedyczak, Joanna Mikołajczyk, Małgorzata Kaczyńska).
     Bardzo aktywna działalność Klubu opierającego swą pracę na autentycznej społecznej aktywności (jedynie Władysław Dębowski był pracownikiem etatowym LOK, odpowiedzialnym za całokształt społecznej działalności w rejonie Kalisza) - spowodowała konieczność zatrudnienia pracownika realizującego ambitny program szkoleniowo-sportowy. Zarząd przedstawił propozycję zatrudnienia Stanisława Sośnickiego, co nie znalazło zrozumienia ze strony ZW LOK w Kaliszu. Dopiero w 1987 roku ZM LOK zatrudnił Andrzeja Tomczaka, a później Zbigniewa Paprzyckiego.
     W uznaniu szczególnych zasług w roku 1986 ZG LOK odznaczył KSS LOK BURSZTYN -  Medalem za Zasługi dla LOK a w prowadzonym w latach 1986 - 1989 współzawodnictwie o miano Przodującego Klubu Strzelectwa Sportowego i Letnich Sportów Obronnych - klub trzykrotnie zdobywał I miejsce i puchar przechodni ZW LOK na własność. Wyróżnieniem było również przydzielenie karabinka pneumatycznego MLG Suhl (prod. NRD).
     Stan klubu w omawianym okresie przedstawiał się następująco; 1984 - 78 (nowoprzyjętych - 25), 1985 - 77 (8), 1986 - 95 (13), 1987 - 92 (16), 1988 - 80 (18), 1989 - 79 (8), 1990 - 60 (1).
Składki stanowiły główną część funduszy klubu (obok dotacji z MKKFiT i Wojewódzkiej Federacji Sportu, w której klub został zarejestrowany w 1985 roku), oraz dochodów z organizacji imprez. Środki te pozwalały na prowadzenie skromnej działalności bez możliwości zakupu sprzętu (jedynie amunicji) - koszty podróży na zawody pokrywał ZW i ZM LOK.
     W związku z trudnościami komunikacyjnymi do Opola i regresem w działalności Okręgowego Związku Strzelectwa Sportowego, w roku 1986 podjęto starania o zmianę przynależności - do OZSS w Łodzi. Wymagało to akceptacji PZSS, OZSS w Opolu i Łodzi. WFS w Kaliszu oraz ZG i ZW LOK. Załatwiono to jednak sprawnie i w tymże roku rozpoczęto współpracę trwającą do końca 1998 roku.
     W roku 1986 miała miejsce próba transferu Ryszarda Rogackiego, czołowego wówczas zawodnika klubu w broni krótkiej, do WKS Orzeł Łódź, ale obietnice przekazania 2 wyczynowych pistoletów pneumatycznych marki Feinwerkbau okazały się nierealne i do przejścia nie doszło.
     Przeniesienie i zarejestrowanie w OZSS w Łodzi procentowało częstymi kontaktami i współpracą z Pabianickim KSO Walter i wymianami zespołów na zawody oraz uczestnictwo w Mistrzostwach OZSS (w 1986 roku - III m-ce Stanisław Tomczak - Ppn-60 i Ryszard Rogacki - Ppn-40) czy innych zawodach, np. I m-ce zespołu w VII Ogólnopolskim Turnieju Strzeleckim LOK - Łódź Górna, I m-ce Stanisława Tomczaka w konkurencji Psp-30 w Ogólnopolskich Zawodach Weteranów LOK w Pabianicach.
     Prowadzone było również szkolenie i przygotowanie młodzieży do Spartakiad Młodzieży, jednak poza Ryszardem Rogackim (trzykrotnie) Małgorzatą Bębel, Małgorzatą Kaczyńską i Piotrem Bęblem nie udało się zakwalifikować do finałów, a najlepszym osiągnięciem było VI m-ce Ryszarda Rogackiego w Psp-30+30 w 1986 roku w Mysłowicach. W 1989 roku Ryszard Rogacki zakwalifikowany został do kadry LOK, uczestniczył w meczu strzeleckim LOK-OWTPN (Bułgaria) oraz powołano go na zgrupowanie kadry LOK w Starachowicach i międzynarodowe zawody organizacji obronnych Braterstwo i Przyjaźń w Suhl (NRD). W nagrodę za jego występy w 1990 roku klub otrzymał z ZG LOK pistolet pneumatyczny Feinwerkbau C-10.
     W roku 1987 pojawiły się w Zarządzie konflikty i niesnaski spowodowane brakiem zrozumienia działalności wyczynowej przez cześć członków Zarządu, niepowodzeń w podejmowanych inicjatywach (budowa strzelnicy, wystawa itp.) oraz podziału w zarządzie na szkoleniowców i grupę towarzyską. Charakterystyczną była podjęta uchwała o wydalaniu z posiedzeń i wyznaczeniu wysokich kar pieniężnych (1000 zł) dla osób przychodzących na posiedzenia pod wpływem alkoholu. Kulminacja konfliktu nastąpiła w dniu 26 października 1988 roku, na którym zgłoszono wotum nieufności wobec form pracy Prezesa Klubu (wniosek zgłosili; Henryk Kubik, Stanisław Krawczyk, Stanisław Tomczak i Jerzy Sawczyn) a Stanisław Tomczak złożył rezygnację z pracy w Zarządzie. Postanowiono dokonać zmian w Zarządzie - funkcję Prezesa objął Stefan Kaziród, Wiceprezesami zostali Zbigniew Paprzycki (ds. organizacyjnych, Czesław Bębel (ds. szkolenia), Edward Błotny (ds. młodzieży), Sekretarz - Henryk Kubik, Skarbnik - Władysław Dębowski oraz członkowie Zarządu; Stanisław Krawczyk, Stanisław Tomczak, Jerzy Sawczyn i Zbigniew Musisz.
     Zmiana Prezesa Klubu nie wniosła nic nowego do pracy Zarządu. Zwoływane w 1989 roku posiedzenia oraz zebranie ogólne członków faktycznie się nie odbywały z uwagi na brak frekwencji, a próby znalezienia lokalu na strzelnicę pneumatyczną kończyły się niepowodzeniem, jak również nic nowego nie było w temacie budowy strzelnicy sportowej. Ponadto w 1989 roku wskutek istniejących nieporozumień wynikających z niesłusznych oskarżeń ze strony PŻŁ w stosunku do klubu (rzekome niszczenie urządzeń PZŁ przez członków klubu) zawieszona została możliwość prowadzenia treningów i zawodów na strzelnicy w Wolicy z wykorzystaniem usytuowanej tam obrotnicy do pistoletowych strzelań szybkich, która została zdemontowana. Tym samym uprawianie tych konkurencji w klubie zostało zawieszone. Był to znaczący cios dla klubu, gdyż wtedy konkurencje Psp-30+30 i Psz-2x30 były wiodącymi w klubie i właśnie w nich zawodnicy klubowi osiągali najwyższy poziom sportowy. W wyniku powstałej sytuacji uznano więc, iż dalsza działalność Klubu nie jest możliwa i Prezes zawiesił ją w 1990 roku. Bardzo istotny wpływ na ten stan rzeczy miała długa i ciężka choroba jak również wielomiesięczna absencja Władysława Dębowskiego, który zmarł w tymże roku.

1991 - 1995

W roku 1991 Zarząd wznawia działalność choć panująca w nim atmosfera nadal nie sprzyja właściwej pracy. Zwołane w dniu 21 września 1991 roku zebranie sprawozdawcze Klubu krytycznie ocenia pracę Zarządu powodując jego dymisję i wybór nowych władz. Prezesem Klubu wybrano Edwarda Błotnego, Wiceprezesami zostali; Czesław Bębel (ds. sportu) i Ryszard Senkowski (ds. organizacyjnych), Skarbnikiem Jerzy Kłos, Członkami Zarządu; Ryszard Rogacki i Stanisław Tomczak (w trakcie kadencji dokooptowano do składu Zarządu Radosława Skurtysa, Ryszarda Sobczaka i Henryka Kubika). Zmieniono również Komisję Rewizyjną, Przewodniczącym został Stanisław Majtas oraz Członkami Stanisław Cieśla i Stanisław Kaczmarek. Dokonane zmiany rozpoczęły okres dynamicznej pracy Zarządu, który zbierając się na swych posiedzeniach raz w miesiącu oraz w grudniu organizując ogólne zebranie sprawozdawcze członków, ukierunkowywał działalność klubu. Jednym z pierwszych zadań była weryfikacja członków (pozostało 27), ale ożywiona działalność spowodowała napływ nowych członków oraz powrót w szeregi klubu starszych działaczy. Na koniec 1991 roku klub zrzeszał 50 członków (nowoprzyjętych 17), 1992 -  99 (51), 1993 -  146 (71), 1994 -  168 (31), 1995 -  171 (46). Siedzibę klubu przeniesiono do Biura Zarządu Wojewódzkiego LOK na Wał Piastowski 5.
     Mając na uwadze materialne zabezpieczenie ambitnych planów, ustanowiono nowe wysokości składek członkowskich (wprowadzając wpisowe do klubu), dokonano otwarcia klubowego konta bankowego w Banku Spółdzielczym w Kaliszu oraz wystosowano pisemne prośby do sponsorów o udzielenie finansowego wsparcia. Poinformowano osoby posiadające broń sportową (którą uzyskali na podstawie zaświadczeń z KSS LOK) o obowiązku przynależności do klubu. Bardzo cenną okazywała się finansowa pomoc ze strony Wojewódzkiej Federacji Sportu i Urzędu Miejskiego w Kaliszu, pozwalająca na start zawodników klubu w imprezach zewnętrznych. Rozbudowano kalendarz imprez klubowych, które również przynosiły wymierne korzyści finansowe (Zawody o Puchar Niepodległości, Drużynowe Zawody Strzeleckie, Zawody Biznesmenów z broni pneumatycznej i sportowej). Działania te pozwoliły na osiągnięcie niezależności finansowej umożliwiającej zakup sprzętu i amunicji (po rezygnacji przez LWP z przydziałów dla LOK) oraz zabezpieczało udział czołowych zawodników klubu we wszystkich ważniejszych imprezach strzeleckich   kraju, z Mistrzostwami Polski (PZSS i LOK) włącznie.
     Dokonano nowelizacji regulaminu klubu, przyjęto logo klubu oraz wykonano odznaki klubowe. W roku 1992 wprowadzono także regulamin premii za osiągnięte wyniki sportowe, oraz regulamin wydawania zaświadczeń dla osób ubiegających się o zakup broni sportowej.
     Podstawowym problemem była jednak sportowa baza szkoleniowa w Kaliszu. Możliwość prowadzenia strzelań w okresie zimowym spełniała strzelnica w II LO w Kaliszu, ale ograniczona możliwość w jej wykorzystaniu, skłaniała do poszukiwania innych rozwiązań. W roku 1992 z inicjatywy Dyrektora ZSZ Nr 2 Tomasza Kwinty i nauczyciela PO Radosława Skurtysa zrodziła się koncepcja wykorzystania jednej piwnicy tej szkoły na strzelnicę pneumatyczną. Efekty były już widoczne po trzech miesiącach, gdy zorganizowano jej otwarcie i pierwsze drużynowe zawody strzeleckie; KSS LOK, Kaliskie Bractwo Strzelców Kurkowych, II LO oraz ZSZ Nr 2 o puchar KSS LOK Bursztyn. Zaangażowanie członków klubu (Czesław Bębel, Stanisław i Piotr Tomczak, Krzysztof Grzesiak, Stanisław Krawczyk i Radosław Skurtys) oraz uczniów ZSZ Nr 2, jak również wszechstronna pomoc Tomasza Kwinty doprowadziła do powstania nowoczesnej, zautomatyzowanej strzelnicy pneumatycznej o 14 stanowiskach. Stała się ona wizytówką strzelectwa w województwie i miejscem przeprowadzania większości imprez z broni pneumatycznej. Umożliwiała wreszcie prowadzenie cyklicznych szkoleń oraz treningów młodzieży, a zatrudnienie Radosława Skurtysa pozwoliło rozszerzyć zakres prowadzonego szkolenia (3 razy w tygodniu). Drugim miejscem prowadzenia treningów z broni pneumatycznej (tylko w okresie letnim) była 3 stanowiskowa strzelnica przy Wale Piastowskim 5, umożliwiająca prowadzenie treningów w okresie wakacyjnym oraz imprez typu Akcja Lato.
     W roku 1993 inicjatywa Prezesa Edwarda Błotnego doprowadziła do reaktywowania sekcji strzeleckiej w ZSZ Nr 1 w Kaliszu i wykorzystania istniejącej na strychu szkoły strzelnicy sportowo-pneumatycznej. Pozwoliło to na prowadzenie treningów i poszukiwanie talentów również w tej szkole. Mniejsze znaczenie miała wobec przejściowych trudności strzelnica w  II LO. Istniejąca baza do prowadzenia strzelań pneumatycznych przyczyniła się do zdominowania pracy szkoleniowo-treningowej z tego typu broni.
     Istotny wpływ miał na to również brak w Kaliszu warunków do odbywania strzelań z broni sportowej. Wobec utrudnień w możliwości korzystania ze strzelnicy w Wolicy, w roku 1991 uzyskano zgodę Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej na prowadzenie tam treningów i zawodów, jednak specyfika tej strzelnicy była powodem rezygnacji z tego obiektu. W tym czasie treningi prowadzone były na (zdewastowanej) strzelnicy Zespołu Szkół Ogrodniczych w Opatówku, strzelnicy Komendy Wojewódzkiej Policji w m.  Cieśle k/Pleszewa, a zawody na strzelnicy myśliwskiej w Wolicy (później odpłatnie).
Mając zabezpieczoną bazę szkoleniową rozpoczęto starania o pozyskanie odpowiedniej broni wyczynowej. ZW LOK zakupił pistolet pneumatyczny TAU-7 (prod. czeskiej), natomiast klub ze środków własnych zakupił dalsze 6 egzemplarzy tej broni. ZG LOK przekazał natomiast karabinek pneumatyczny MLG Suhl oraz karabinek standard m-ki ANSCHUTZ (oba w stanie znacznego zniszczenia) ale dzięki Czesławowi Bęblowi doprowadzono je do właściwego stanu. Ambitne zamierzenia klubu wymagały jednak posiadania sprzętu wyczynowego. Dzięki ofiarności sponsorów klubu w roku 1994 zakupiono 2 karabinki pneumatyczne m-ki FEINWERKBAU-601 oraz pistolet pneumatyczny tej firmy model C-20. Zakupiono również pistolet dowolny TOZ-35 oraz pistolet pneumatyczny 5 strzałowy m-ki CONDOR (prod. czeskiej). Dzięki pomocy Stanisława Majtasa pozyskano 3 egzemplarze karabinków standard m-ki VOSTOCK SM-2 oraz pistolet pneumatyczny LOEWE. Zakupiono ponadto 6 kurtek strzeleckich, rękawice oraz amunicję. Członkowie klubu wykonali również obrotnicę pneumatyczną (Stanisław Tomczak, Czesław Bębel i Stanisław Krawczyk).
     W 1992 roku do klubu wstąpiła grupa młodzieży z II LO; Wioletta Marszałek, Agnieszka Cieślak, Przemysław Czarczyński, Klaudiusz Wojtczak, Michał Błotny, Piotr Szereda, Maciej Zemfler, stanowiąc wraz z seniorami; Stanisław i Piotr Tomczak, Stanisław i Jerzy Krawczyk, Ryszard Rogacki, Zbigniew Dyzner, kadrę klubu. W 1993 roku wyłoniono grupę młodzieży osiągających znaczące wyniki z SP Nr 1, ZSZ Nr 2 oraz II LO (Dominik Kasprzak, Artur Dębowy, Michał Skowroński, Izabela Skowrońska, Violetta Janowska, Mikołaj Morkowski). W tym też roku opracowany został program szkolenia wstępnego młodzieży szkół podstawowych i poszukiwania talentów realizowany przez Radosława Skurtysa. Rozpoczęte od 1994 roku szkolenie w ZSZ Nr 1 przez Edwarda Błotnego wyłoniło kilku utalentowanych juniorów młodszych, którzy wstąpili do klubu; Marcin i Krzysztof Boczek, Paweł Jaśko, Marcin Piaskowski, Przemysław Kucharski i Aureliusz Przybyłek.
     Od roku 1991 dotychczasowy kalendarz imprez został poważnie zmieniony i rokrocznie wzbogacany o nowe zawody klubowe, które wraz z imprezami ZW LOK i ZR LOK dawał szeroką gamę możliwości udziału, osiągania wyników i podnoszenia poziomu sportowego i przedstawiał się następująco:
* styczeń
    - rejonowe zawody strzeleckie (pn - organizator ZR LOK)
    - okręgowe zawody strzeleckie (pn - ZW LOK)
* luty
    - zgrupowanie zimowe (pn - KSS LOK)
    - zawody strzeleckie po feriach (pn - KSS LOK)
    - międzyszkolna liga strzelecka (pn - KSS LOK + KO)
    - drużynowe zawody strzeleckie (pn - KSS LOK)
* marzec
    - zawody strzeleckie biznesmenów (pn - KSS LOK)
    - mistrzostwa KSS LOK (pn - KSS LOK)
* kwiecień
    - międzyszkolna liga strzelecka (pn - KSS LOK + KO)
* maj
    - mistrzostwa KSS LOK (mk - KSS LOK)
    - okręgowe zawody strzeleckie (mk - ZW LOK)
* czerwiec
    - mistrzostwa województwa klasy powszechnej (mk - KSS LOK + ROLMEX)
    - zawody strzeleckie zakończenia roku szkolnego (pn - KSS LOK)
* lipiec
    - letnie zgrupowanie szkoleniowe (pn/mk - KSS LOK + KO)
* wrzesień
    - klubowe zawody strzeleckie (mk - KSS LOK)
    - zawody strzeleckie biznesmenów (mk - KSS LOK)
* październik
    - Jesienne Zawody Strzeleckie Ziemi Kaliskiej (mk - KSS LOK)
    - jesienne zawody strzeleckie klasy powszechnej (mk - KSS LOK + WESTOL)
* listopad
    - Zawody Strzeleckie o Puchar Niepodległości (pn - KSS LOK)
* grudzień
    - międzyszkolna liga strzelecka (pn - KSS LOK + KO)
(pn - broń pneumatyczna, mk - broń sportowa)
Powyższe zawody to imprezy masowe bądź eliminacje do imprez ZG LOK (Mistrzostwa Polski LOK juniorów, i juniorów młodszych oraz Pucharu Prezesa ZG LOK), imprez Łódzkiego Okręgowego Związku Strzelectwa Sportowego (Puchar Wyzwolenia Łodzi, Puchar Merkurego, Puchar Wiosny, Spartakiada Młodzieży, Mistrzostw Makroregionu Centralnego młodzików, Puchar Niepodległości i Mistrzostw ŁOZSS) czy Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego (Mistrzostw Polski Seniorów, Młodzieżowych Mistrzostw Polski, Pucharu Prezesa PZSS, Pucharu Polski).
Tak bogaty kalendarz imprez umożliwiał udział w nich każdemu członkowi klubu oraz w przypadku imprez masowych również mieszkańcom miasta Kalisza i województwa kaliskiego i ościennych. Członkowie klubu występowali ponadto; Czesław Bębel w zawodach strzeleckich władz miast i gmin województwa kaliskiego, Stanisław Tomczak i Henryk Kubik w reprezentacji KWP na zawodach wojewódzkich i centralnych MSW, Tomasza Kwinty, Zbigniewa Lenia, Jana Klauzy, Stanisława Dymarczyka w zawodach strzeleckich bractw kurkowych.
     Istotną rolę w propagowaniu strzelectwa odegrało również reaktywowane w 1991 roku Kaliskie Bractwo Strzelców Kurkowych, które nawiązując do bogatych tradycji, organizuje na wybudowanej przy Wale Bernardyńskim strzelnicy imprezy. Zwłaszcza Europejskie Strzelanie o Srebrną Lilię św. Józefa gromadzi przedstawicieli bractw z Polski oraz delegacje zagraniczne. Od chwili powstania Bractwo współpracuje z KSS LOK (większość braci należy również do klubu) w organizacji imprez.
     Z powstaniem Kaliskiego Bractwa wiązała się potrzeba posiadania broni przez jego członków. Możliwe to było dzięki ustanowieniu nowych zasad wydawania pozwoleń przez Komendę Główną Policji i Polski Związek Strzelectwa Sportowego, określających szczegółowy tryb ubiegania się o broń sportową. Prowadzone przygotowania do egzaminów w ŁOZSS osób ubiegających się o wydanie pozwoleń oraz obowiązkowa ich przynależność do KSS LOK, rozszerzyła znacznie szeregi członków, w tym również o przedstawicieli kaliskiego biznesu, wpływając pozytywnie na kondycję finansową klubu. Wiązało się to także z wprowadzeniem nowych konkurencji strzeleckich, odpowiednich dla klasy powszechnej, które stały się trwałym elementem organizowanych imprez.
     Najważniejszym był i jest poziom wyszkolenia zawodników, czego wyznacznikiem były uzyskiwane normy na klasy sportowe i w poszczególnych latach przedstawiały się następująco:
* 1991
- I klasa - Ryszard Rogacki
- III klasa - Stanisław Tomczak, Remigiusz Tomczak
* 1992
- I klasa - Ryszard Rogacki
- III klasa - Stanisław Tomczak, Przemysław Czarczyński
* 1993
- I klasa - Ryszard Rogacki
- II klasa - Dominik Kasprzak
- III klasa - Stanisław Tomczak, Stanisław Krawczyk
* 1994
- I klasa - Ryszard Rogacki
- II klasa - Stanisław Tomczak, Stanisław Krawczyk, Piotr Tomczak, Artur Dębowy, Dominik Kasprzak, Marcin Piaskowski
- III klasa - Marcin Boczek, Paweł Jaśko, Jerzy Krawczyk, Przemysław Czarczyński, Klaudiusz Wojtczak
* 1995
- I klasa - Ryszard Rogacki, Stanisław Krawczyk, Paweł Jaśko
- II klasa - Stanisław Tomczak, Piotr Tomczak, Marcin Boczek, Artur Dębowy, Marcin Piaskowski,
- III klasa - Marcin Paczkowski, Wioletta Marszałek, Tomasz Miklas, Łukasz Cichy, Jerzy Krawczyk.
I chociaż brakowało znaczących wyników w imprezach rangi Mistrzostw Polski oraz mankamentem była mała ilość dziewcząt uprawiających ten sport w klubie to niewątpliwym był stały wzrost poziomu sportowego.
     Ważnym czynnikiem regulującym właściwe funkcjonowanie klubu były kadry sędziowskie. Uregulowanie tego zagadnienia oraz powołanie Kolegium Sędziów (przewodniczący Henryk Kubik) sprawiło iż w klubie było 34 sędziów strzelectwa sportowego, w tym; I klasy -  13, II klasy -  8 i III klasy -  13.
W roku 1995 na Okręgowym Zebraniu delegatów ŁOZSS wybrano w skład Zarządu Krzysztofa Grzesiaka.