Najbliższe zawody

Wsparcie finansowe

Program szkoleniowo-sportowy w roku 2018 realizowany jest przy wsparciu finansowym budżetu miasta Kalisza.

Klubowiczu

Zapisz się do naszego newslettera, a na adres email otrzymasz informacje o aktualnościach, najbliższych zawodach, zmianach. Będziesz wiedzieć o wszystkim w pierwszej kolejności.


Zarys historii

zgłoś problem

3. Klub Strzelectwa Sportowego Ligi Obrony Kraju BURSZTYN w Kaliszu 
1984 – 1990
 

Po okresie zahamowania prężnej działalności w dniu 4 stycznia 1984 roku odbyło się zebranie sprawozdawczo-wyborcze klubu, które dokonało gruntownych zmian. Starsi działacze wybrani zostali do Komisji Rewizyjnej (Roman Ostenda, Wacław Wojciechowski i Jerzy Kowalczyk), natomiast do Zarządu zostali wybrani: Zbigniew Musisz (Prezes), Czesław Bębel i Jerzy Sawczyn (Wiceprezesi), Władysław Dębowski (Skarbnik), Henryk Kubik (Sekretarz) oraz Stanisław Tomczak i Stanisław Krawczyk (Członkowie Zarządu). Na jednym z pierwszych (13 czerwca 1984 roku) posiedzeń Zarząd przyjął nową nazwę klubu – Klub Strzelectwa Sportowego Ligi Obrony Kraju BURSZTYN w Kaliszu (pomysł Stanisława Tomczaka), dokonał gruntownej weryfikacji członków (ze 116 pozostało 51) oraz przyjął regulamin klubu (projekt opracował Stanisław Tomczak). Tryb pracy Zarządu obejmował comiesięczne posiedzenia oraz roczne zebrania sprawozdawcze – ogólne członków (w miesiącu grudniu). Tematyka posiedzeń Zarządu (1984 – 12 posiedzeń, 1985 – 10, 1986 – 8) oraz działania tam wypracowane ukierunkowywały działalność klubu na sport wyczynowy. Opracowany został biuletyn do szkół ponadpodstawowych miasta Kalisza propagujący sport strzelecki i werbujący młodzież do szkolenia w klubie. Organizowano spotkania z nauczycielami PO celem wypracowania systemu poszukiwań utalentowanej młodzieży w tym zakresie.
Podstawowym jednak tematem w 1984 roku było zabezpieczenie bazy szkoleniowo-sportowej umożliwiającej prowadzenie zajęć oraz zawodów. Zarząd Miejski LOK określił w umowie z Radą Wojewódzką PZŁ w Kaliszu zasady wykorzystania strzelnicy w Wolicy (3 dni w tygodniu) a klub podejmował próby wykonania zadaszenia na osi 50 m (projekt Jerzego Perskawca). Obok strzelnicy sportowej uzgodniono również z TKKF Majków możliwość prowadzenia treningów i zawodów z broni pneumatycznej, zdobywającej sobie coraz większą popularność. Klub dzięki pomocy ZW LOK zakupił od osób prywatnych dwa pistolety na CO2 m-ki DAISY-1200 (1985 rok) i SMITH & WESSON prod. USA (1987 rok), które po niezbędnych przeróbkach (wymiana luf na gwintowane oraz regulowanych przyrządów celowniczych) pozwalały na osiąganie z nich wyników już na poziomie wyczynowym (np. z DAISY Ryszard Rogacki uzyskał wynik 366/400 pkt.).
Zakupiono ponadto (1987 rok) 4 pistolety MCU Margolin (szybkostrzelne), które po przeróbkach wykonanych przez Czesława Bębla i wydatnej pomocy ze strony KSO WALTER w Pabianicach, stały się pełnowartościowymi do uprawiania konkurencji Psz-2×30.
W 1985 roku we własnym zakresie z inicjatywy i według opracowanego przez Stanisława Tomczaka projektu, wykonano obrotnicę do strzelań konkurencji Psp-30+30 oraz Psz-2×30 – część mechaniczną wykonał Czesław Bębel oraz Stanisław Krawczyk, natomiast zasilanie i sterowanie Piotr Tomczak. Obrotnica umiejscowiona została na strzelnicy w Wolicy, co pozwoliło na przeprowadzanie treningów i zawodów również w tych technicznych konkurencjach. Zaowocowało to zdecydowanym podniesieniem poziomu zawodników i pozwoliło na zdobywanie przez nich w okresie późniejszym medalowych pozycji na zawodach wyższej rangi (np. III miejsce Ryszarda Rogackiego w Mistrzostwa Polski LOK w Katowicach w konkurencji Psz-2×30).
Dzięki zabezpieczonej bazie możliwe było prowadzenie cyklicznych treningów prowadzonych przez Czesława Bębla, Jerzego Sawczyna i Stanisława Sośnickiego (broń długa) oraz Stanisława i Andrzeja Tomczaka (broń krótka) – procentujące wzrostem poziomu sportowego, co w latach następnych doprowadziło do zdecydowanej dominacji klubu w województwie kaliskim.
Wzbogacony został kalendarz klubowych imprez strzeleckich:
* styczeń – zawody z okazji wyzwolenia miasta Kalisza (broń pneumatyczna)
* marzec – zawody klubowe (broń pneumatyczna)
* maj – rejonowa spartakiada młodzieży (broń sportowa)
* wrzesień – klubowe i międzyklubowe zawody strzeleckie woj. kaliskiego (broń sportowa),
które obok kalendarza imprez wojewódzkich LOK, pozwalały na uzyskiwanie i dalsze podnoszenie poziomu sportowego zawodników. W czerwcu 1984 roku 12 osobowy zespół klubu wziął udział w Międzywojewódzkich Zawodach Klubowych LOK w Lesznie.
System wyłaniania Mistrza Klubu oparto na dwóch startach łącznie (z broni pneumatycznej oraz sportowej) honorowane pucharem przechodnim i nagrodami pieniężnymi, ale większe znaczenie nabierały wyniki uzyskiwane w pełnych konkurencjach PZSS na różnych zawodach – rekordy województwa oraz zdobywane normy klas sportowych nagradzano wysokimi nagrodami pieniężnymi.
W roku 1984 zdobyli je; Małgorzata Bębel (II kl. sportowa – Kst-60l), Złote Odznaki PZSS – Ryszard Rogacki (Psp-30+30), Stanisław Tomczak (Pdw-60, Psp-30+30 i Psz-2×30), Srebrne Odznaki – Elżbieta Światła (Psp-30+30), Ewa Matusiak (Psp-30+30), Piotr Tomczak (Pdw-60, Psp-30+30 i Psz-2×30), Piotr Bębel (Kst-60l) i Stanisław Krawczyk (Kst-3×20). Stanowili oni kadrę klubu w latach 1984 – 1990 wraz z; Małgorzatą Ciszak, Małgorzatą Szmagier, Dorotą i Dariuszem Olbratowskim, Wojciechem Szymczakiem, Czesławem Bęblem, Andrzejem Tomczakiem, Henrykiem Kubikiem, Jerzym Perskawcem, Stanisławem Sośnickim oraz Tomaszem Światłym.
Zarząd klubu próbował w 1984 roku dokonać zmian w regulaminie Jesiennych Zawodów Strzeleckich Ziemi Kaliskiej w zakresie podziału na dwie konkurencje; karabinek standard oraz pistolet sportowy (dotychczas funkcjonowała łączna klasyfikacja). Wobec nie uwzględnienia tych propozycji przez ZM LOK w Kaliszu zdecydowano nie wystawiać zespołów klubowych w XXIV Zawodach (zezwolono zawodnikom na występ w innych zespołach). Jednak w roku następnym w jubileuszowych XXV zawodach (z udziałem zespołu GST Erfurt z NRD) skorzystano z sugestii klubu unowocześniając regulamin, który w ogólnym zarysie obowiązuje do dnia dzisiejszego. Pobyt zespołu GST zapoczątkował okres współpracy klubu z tą organizacją, polegający na wymianie doświadczeń oraz wyjazdach (dwukrotnie) zespołu klubowego do NRD i rewizytach w Polsce.
Pobyt na zawodach w Lesznie oraz w NRD zrodził ideę budowy strzelnicy sportowej – w pełni spełniającej wymogi sportu wyczynowego, zlokalizowanej w centrum miasta Kalisza. Temat ten zdominował prace Zarządu, a opracowana przez Stanisława Tomczaka, Henryka Kubika, Czesława Bębla i Jerzego Perskawca) makieta i plan marzeń – służyły jako materiał poglądowy w poszukiwaniu sojuszników w realizacji tego przedsięwzięcia na różnorodnych naradach, spotkaniach z udziałem władz miasta, województwa oraz miejskimi i wojewódzkimi władzami LOK. Członkowie Zarządu poszukiwali odpowiednich miejsc, napotykano jednak każdorazowo na różnorodne bariery. Mimo ogromnego zaangażowania członków Klubu oraz Zarządu Miejskiego LOK, a zwłaszcza Prezesa Jana Ziemniaka, ciągnące się różnorodne formalności a później procesy prywatyzacyjne spowodowały upadek tej idei.
Sprawą budowy strzelnicy próbowano zainteresować środki masowego przekazu – zwłaszcza Ziemię Kaliską umieszczając na jej łamach kilka artykułów o potrzebie jej budowy oraz popularyzujące strzelectwo sportowe. Inną formą popularyzacji miała być projektowana wystawa historii i osiągnięć klubu – proponowana w wystawach sklepowych Cepelii lub Pod filarem w kaliskim rynku. Tematem tym zajęli się Jerzy Sawczyn i Stanisław Tomczak oraz Piotr Tomczak i Stanisław Krawczyk. Zgromadzono niezbędną dokumentację i trofea. Do wystawy jednak nie doszło, bo w trakcie jej przygotowywania zagubiono większość eksponatów.
W roku 1985 w II Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu młodzież pod nadzorem Edwarda Błotnego dokonała adaptacji strychu szkoły (przy ul. Szkolnej) na strzelnicę sportową i pneumatyczną. Prowadzone tam szkolenie młodzieży zaowocowało nawiązaniem współpracy i podpisania porozumienia między tą szkołą a KSS LOK, dokoptowując Edwarda Błotnego do składu Zarządu i powierzenie mu funkcji Wiceprezesa ds. młodzieży, a czołowi zawodnicy szkoły reprezentowali klub w imprezach strzeleckich (Monika John, Jacek Benedyczak, Joanna Mikołajczyk, Małgorzata Kaczyńska).
Bardzo aktywna działalność Klubu opierającego swą pracę na autentycznej społecznej aktywności (jedynie Władysław Dębowski był pracownikiem etatowym LOK, odpowiedzialnym za całokształt społecznej działalności w rejonie Kalisza) – spowodowała konieczność zatrudnienia pracownika realizującego ambitny program szkoleniowo-sportowy. Zarząd przedstawił propozycję zatrudnienia Stanisława Sośnickiego, co nie znalazło zrozumienia ze strony ZW LOK w Kaliszu. Dopiero w 1987 roku ZM LOK zatrudnił Andrzeja Tomczaka, a później Zbigniewa Paprzyckiego.
W uznaniu szczególnych zasług w roku 1986 ZG LOK odznaczył KSS LOK BURSZTYN – Medalem za Zasługi dla LOK a w prowadzonym w latach 1986 – 1989 współzawodnictwie o miano Przodującego Klubu Strzelectwa Sportowego i Letnich Sportów Obronnych – klub trzykrotnie zdobywał I miejsce i puchar przechodni ZW LOK na własność. Wyróżnieniem było również przydzielenie karabinka pneumatycznego MLG Suhl (prod. NRD).
Stan klubu w omawianym okresie przedstawiał się następująco; 1984 – 78 (nowoprzyjętych – 25), 1985 – 77 (8), 1986 – 95 (13), 1987 – 92 (16), 1988 – 80 (18), 1989 – 79 (8), 1990 – 60 (1).
Składki stanowiły główną część funduszy klubu (obok dotacji z MKKFiT i Wojewódzkiej Federacji Sportu, w której klub został zarejestrowany w 1985 roku), oraz dochodów z organizacji imprez. Środki te pozwalały na prowadzenie skromnej działalności bez możliwości zakupu sprzętu (jedynie amunicji) – koszty podróży na zawody pokrywał ZW i ZM LOK.
W związku z trudnościami komunikacyjnymi do Opola i regresem w działalności Okręgowego Związku Strzelectwa Sportowego, w roku 1986 podjęto starania o zmianę przynależności – do OZSS w Łodzi. Wymagało to akceptacji PZSS, OZSS w Opolu i Łodzi. WFS w Kaliszu oraz ZG i ZW LOK. Załatwiono to jednak sprawnie i w tymże roku rozpoczęto współpracę trwającą do końca 1998 roku.
W roku 1986 miała miejsce próba transferu Ryszarda Rogackiego, czołowego wówczas zawodnika klubu w broni krótkiej, do WKS Orzeł Łódź, ale obietnice przekazania 2 wyczynowych pistoletów pneumatycznych marki Feinwerkbau okazały się nierealne i do przejścia nie doszło.
Przeniesienie i zarejestrowanie w OZSS w Łodzi procentowało częstymi kontaktami i współpracą z Pabianickim KSO Walter i wymianami zespołów na zawody oraz uczestnictwo w Mistrzostwach OZSS (w 1986 roku – III m-ce Stanisław Tomczak – Ppn-60 i Ryszard Rogacki – Ppn-40) czy innych zawodach, np. I m-ce zespołu w VII Ogólnopolskim Turnieju Strzeleckim LOK – Łódź Górna, I m-ce Stanisława Tomczaka w konkurencji Psp-30 w Ogólnopolskich Zawodach Weteranów LOK w Pabianicach.
Prowadzone było również szkolenie i przygotowanie młodzieży do Spartakiad Młodzieży, jednak poza Ryszardem Rogackim (trzykrotnie) Małgorzatą Bębel, Małgorzatą Kaczyńską i Piotrem Bęblem nie udało się zakwalifikować do finałów, a najlepszym osiągnięciem było VI m-ce Ryszarda Rogackiego w Psp-30+30 w 1986 roku w Mysłowicach. W 1989 roku Ryszard Rogacki zakwalifikowany został do kadry LOK, uczestniczył w meczu strzeleckim LOK-OWTPN (Bułgaria) oraz powołano go na zgrupowanie kadry LOK w Starachowicach i międzynarodowe zawody organizacji obronnych Braterstwo i Przyjaźń w Suhl (NRD). W nagrodę za jego występy w 1990 roku klub otrzymał z ZG LOK pistolet pneumatyczny Feinwerkbau C-10.
W roku 1987 pojawiły się w Zarządzie konflikty i niesnaski spowodowane brakiem zrozumienia działalności wyczynowej przez cześć członków Zarządu, niepowodzeń w podejmowanych inicjatywach (budowa strzelnicy, wystawa itp.) oraz podziału w zarządzie naszkoleniowców i grupę towarzyską. Charakterystyczną była podjęta uchwała o wydalaniu z posiedzeń i wyznaczeniu wysokich kar pieniężnych (1000 zł) dla osób przychodzących na posiedzenia pod wpływem alkoholu. Kulminacja konfliktu nastąpiła w dniu 26 października 1988 roku, na którym zgłoszono wotum nieufności wobec form pracy Prezesa Klubu (wniosek zgłosili; Henryk Kubik, Stanisław Krawczyk, Stanisław Tomczak i Jerzy Sawczyn) a Stanisław Tomczak złożył rezygnację z pracy w Zarządzie. Postanowiono dokonać zmian w Zarządzie – funkcję Prezesa objął Stefan Kaziród, Wiceprezesami zostali Zbigniew Paprzycki (ds. organizacyjnych, Czesław Bębel (ds. szkolenia), Edward Błotny (ds. młodzieży), Sekretarz – Henryk Kubik, Skarbnik – Władysław Dębowski oraz członkowie Zarządu; Stanisław Krawczyk, Stanisław Tomczak, Jerzy Sawczyn i Zbigniew Musisz.
Zmiana Prezesa Klubu nie wniosła nic nowego do pracy Zarządu. Zwoływane w 1989 roku posiedzenia oraz zebranie ogólne członków faktycznie się nie odbywały z uwagi na brak frekwencji, a próby znalezienia lokalu na strzelnicę pneumatyczną kończyły się niepowodzeniem, jak również nic nowego nie było w temacie budowy strzelnicy sportowej. Ponadto w 1989 roku wskutek istniejących nieporozumień wynikających z niesłusznych oskarżeń ze strony PŻŁ w stosunku do klubu (rzekome niszczenie urządzeń PZŁ przez członków klubu) zawieszona została możliwość prowadzenia treningów i zawodów na strzelnicy w Wolicy z wykorzystaniem usytuowanej tam obrotnicy do pistoletowych strzelań szybkich, która została zdemontowana. Tym samym uprawianie tych konkurencji w klubie zostało zawieszone. Był to znaczący cios dla klubu, gdyż wtedy konkurencje Psp-30+30 i Psz-2×30 były wiodącymi w klubie i właśnie w nich zawodnicy klubowi osiągali najwyższy poziom sportowy. W wyniku powstałej sytuacji uznano więc, iż dalsza działalność Klubu nie jest możliwa i Prezes zawiesił ją w 1990 roku. Bardzo istotny wpływ na ten stan rzeczy miała długa i ciężka choroba jak również wielomiesięczna absencja Władysława Dębowskiego, który zmarł w tymże roku.


Przejdź do strony: [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ 8 ] [ 9 ] [ 10 ]